"Overdag reed ik door het winterse landschap rond Tromsø, langs besneeuwde fjorden en rustige wegen waar je soms minutenlang niemand tegenkomt. Op zee zag ik ineens een walvis opduiken – zo’n moment dat je even stil wordt en alleen maar kijkt. Later stapte ik op een huskyslee en werd ik door de sneeuw getrokken, waarbij ik kon genieten van de omgeving. En ’s avonds, ergens buiten de stad of vanaf het dek van de Hurtigruten, keek ik omhoog en had ik geluk want het noorderlicht verscheen. Geen overdreven show, maar rustige groene banen die langzaam bewogen. Juist dat maakte het bijzonder."
--Dustin--
